موضوعات داغ

احداث جایگاه سوخت، فرآیندها و استانداردهای مکانیکی

به طور کلی می‌­توان به هر دستگاهی که توسط یک منبع انرژی حرکت داده می­‌شود و کار انجام می‌­دهد تجهیز مکانیکی گفت. در یک جایگاه سوخت وظیفه اصلی انتقال و پخش فرآورده از منابع ذخیره انبوه سوخت به باک خودروها است. برای انجام این امر یک پمپ هیدرولیکی مورد نیاز است. سیستم هیدرولیکی از مخزن ذخیره سوخت مدفون در جایگاه آغاز شده و تا نازل سوخت ادامه پیدا می­کند. در این مقاله به بررسی فرآیندها و استانداردهای مکانیکی در احداث جایگاه سوخت پرداخته خواهد شد.

به غیر از سیستم هیدرولیک موجود در یک جایگاه سوخت، تجهیزات مکانیکی دیگری نیز در پمپ بنزین موجود است. این تجهیزات می­‌توانند در حوزه ایمنی و حفاظتی فعالیت کنند. تجهیزات سیستم هیدرولیک شامل پمپ‌­ها، لوله­­‌ها، شیرآلات و اتصالات، پیمانه‌­گرو پالسر و نازل سوخت هستند که می‌­توان به طور کلی آن­ها را اعضای تجهیزات مکانیکی یک جایگاه سوخت دانست. در ادامه به توضیح مختصر هر کدام از این تجهیزات می‌­پردازیم. برای مشاهده اطلاعات کامل و بیشتر پیرامون این تجهیزات می­توانید به محتوای مربوطه دردسته سوخت و فرآورده‌های نفتی مراجعه کنید.

اجزای مکانیکی جایگاه سوخت

تلمبه­‌های عرضه سوخت

تلمبه­‌های فروش بطور کلی به دو بخش تلمبه‌­های خود­مکش و تلمبه­‌های غیر خود مکش (که اصطلاحا دیسپنسر نامیده می­شوند) تقسیم‌­بندی می­‌گردند. هر دو تجهیزات بالا با دبی اسمی 54 لیتر در دقیقه جهت عرضه بنزین و دبی 90 لیتر در دقیقه جهت عرضه نفتگاز می‌­باشند.

1. تلمبه‌­های خود مکش

در این نوع از تلمبه­‌ها فرآیند مکش و عرضه فرآورده توسط الکتروموتور و پمپ انجام می­‌پذیرد. معمولا پمپ خود شامل جدا کننده هوا(سیفون روتوری) و فیلتر نیز می­‌باشد و فراورده توسط سیفون روتوری  موجود در تلمبه مکش می­گردد. در این سیستم یک خط لوله مکش اختصاصی جهت هر دستگاه تلمبه از 15 سانتی متری کف مخزن مدفون تا زیر تلمبه انجام شده است. استفاده از این مدل تلمبه­‌ها بدلیل استهلاک بالا و قفل گازی در مسیر مکش ( مخصوصا در مناطق گرمسیر) تقریبا منسوخ گردیده است. این نوع تلمبه ها فقط در پمپ بنزین‌­های کوچک تک سکو و تک تلمبه مورد استفاده قرار می­‌گیرند.

2. تلمبه­‌های غیر خود مکش یا دیسپنسر

ساختار این نوع تلمبه‌­ها مشابه تلمبه­‌های خود مکش می­‌باشد با این تفاوت که فاقد پمپ و الکتروموتور می‌­باشند. در این سیستم، فرآورده توسط پمپ مرکزی غریق داخل مخزن مکش شده و توسط یک خط لوله به سمت دیسپنسر­ها هدایت می­‌گردد. این نوع سیستم انتقال فرآورده به علت لوله کشی کمتر نسبت به مدل خود مکش برای جایگاه­‌های سوخت با تعداد سکو­های بالا مناسب‌­تر است.

تلمبه­‌های عرضه سوخت

اجزای تشکیل دهنده تلمبه­‌ها و دیسپنسر­ها

در این بخش به منظور آشنایی با ساختار تلمبه‌­ها به تشریح مختصر اجزای تشکیل دهنده­ آن­ها می­‌پردازیم. اطلاعات دقیق و کامل ­تر پیرامون دیسپنسر و اعضای آن را می­‌توانید در مقاله دیسپنسر موجود در بلاگ مشاهده کنید.

سیفون روتوری

این قسمت از دو بخش پمپ دنده­‌ای و واحد جدا­ کننده هوا تشکیل گردیده و در دو نوع 45 و 90 لیتری موجود می‌­باشد. این یونیت وظیفه­ جداسازی  5 درصد هوای همراه فرآورده را دارد.

شیر ایمنی زیر دیسپنسر( Shut of Valve)

این شیر یکی از شیرآلات جایگاه سوخت می باشد که در زیر دیسپنسر­ها و روی لوله ورودی نصب می­‌گردد. ساختار آن به نحوی طراحی شده است که در هنگام برخورد شدید با دیسپنسر، از محل تعیین شده می­شکند و مسیر عبور فرآورده را به طور کامل قطع می­کند. به این طریق از ریختن فرآورده در محیط جایگاه جلوگیری می­‌کند.

میتر یا پیمانه‌­گر

این تجهیز نسبت به بقیه تجهیزات بیشتر جنبه عملیاتی دارد. عدم عملکرد دقیق این دستگاه فقط با انجام تست­های مخصوص قابل تشخیص است زیرا خللی در کارکرد ظاهری دیسپنسر ایجاد نکرده و فقط در نشان دادن مقدار سوخت عرضه شده خطا ایجاد می‌­کند. بنابراین لازم است تا تست­های دوره­ای بر روی پیمانه ­گر انجام شود. پیمانه ­گرهای مورد استفاده در دسپنسر­ها معمولا از نوع جابجایی مثبت هستند. این پیمانه­‌گرها معمولا چهار پیستون و سیلندر دارند و فضای جاروب شده هر سیلندر معادل 125 سی سی می‌­باشد.

لذا عبور یک لیتر فرآورده از داخل آن با توجه به مکانیزم عملکرد آن­ها موجب دو دور چرخش شفت مرکزی پیمانه­‌گر که پالسر متصل است، می­‌شود. تجهیزات ابزار دقیق پیمانه­‌گر با قابلیت پلمپ بر روی یکی از کاور­های سیلندر تعبیه گردیده است.  خطای مجاز برای پیمانه‌­گر 30 سی سی در 20 لیتر پیمانه است. پیمانه­‌گر­ها معمولا از ناحیه آب بندی داخلی دچار مشکل می­‌شوند که تداخل فرآورده پیمانه شده و ورودی و اضافه دهی میتر که منجر به کسری جایگاه خواهد شد را  در پی خواهد داشت.

شما می توانید محتوای تخصصی در خصوص پیمانه گر را در مقاله لینک شده دنبال کنید.

پالسر

این دستگاه به عنوان تنها تجهیز اندازه گیری دیسپنسر، حرکت چرخشی شفت خروجی پیمانه گر را به پالس الکتریکی تبدیل می­کند و توسط کابل مربوطه به شماره انداز الکترونیکی ارسال می­‌کند. محل نصب این تجهیز بر حسب نوع دیسپنسر مستقیم روی میتر یا توتالایزر مکانیکی می­‌باشد.

شما می توانید محتوای تخصصی در خصوص پالسر را در مقاله لینک شده دنبال کنید.

توتالایزر

توتالایزر در انواع مکانیکی، الکترومکانیکی و دیجیتالی وجود دارد و وظیفه ثبت کارکرد کلی لیتراژ دیسپنسر را دارد. این تجهیز باید قابلیت پلمپ کردن داشته باشد.

شیر برقی یا سلونوئید ولو

دستگاهی است که در مسیر خروجی فرآورده در  دیسپنسر نصب می­شود. این دستگاه وظیفه قطع و وصل عبور فرآورده را با توجه به عملکرد نازل و دیسپنر دارد. عملکرد این تجهیز در محتوای مربوط به دیسپنسر به طور کامل توضیح داده شده است.

شیلنگ و نازل

نازل­‌های سوخت نصب شده روی دیسپنسر باید از نوع قطع کن اتوماتیک و برای بنزین در سایز 3/4 اینچ و عرضه گازئیل 1 اینچ باشند. رنگ کاور­های نازل با توجه به نوع فرآورده عرضه شده متفاوت است: سبز جهت بنزین بدون سرب، قرمز جهت بنزین معمولی و زرد جهت گازوئیل. شیلنگ­ها نیز بهتر است در سایز­های مذکور و طول تقریبی حداکثر 5 متر و همراه با شیر brake away  باشند.

شما می توانید محتوای تخصصی در خصوص نازل را در مقاله لینک شده دنبال کنید.

اجزای تشکیل دهنده تلمبه­‌ها و دیسپنسر­ها

پمپ غریق یا پمپ شناور

یک پمپ غریق از دو قسمت الکترو پمپ و کلکتور تشکیل شده است که به وسیله لوله ارتباطی به یکدیگر متصل می­‌شوند. بخش الکترو پمپ بصورت غریق داخل مخزن قرار می­گیرد و بخش کلکتور روی منهول مخزن نصب می­‌گردد. این دستگاه در مبادی عرضه که مجهز به دیسپنسر­های غیر خود مکش می­‌باشند کاربرد دارد و وظیفه آن پمپاژ فرآورده از مخزن مدفون به سمت دیسپنسر می­‌باشد.

پمپ­های غریق معمولا در قدرت­های 0/2، 0/5، 0/75 و 1 اسب بخار موجود می­‌باشند. هر دستگاه پمپ می‌­تواند به چهار دیسپنسر( با توجه به تعداد نازل) سوخت رسانی کند. بخش سیفون تعبیه شده در کلکتور آن­ها قادر است فرآورده موجود در مخازن همجوار را که به وسیله لوله به یکدیگر مرتبط شده‌­اند را هم طراز کند.

از دیگر تجهیزات به کار رفته در این سری پمپ­‌ها دستگاه نشت یاب است که در خروجی پمپ نصب گردیده و وظیفه قطع جریان را در صورت تشخیص نشتی خط لوله را دارد. لازم به ذکر است این پمپ­‌ها باید به صورت مغروق در سوخت کار کنند لذا موجودی مخازن نباید به کمتر از 5000 لیتر برسد. توضیحات کامل در رابطه با معروف­‌ترین مدل این سری پمپ را می­‌توانید در محتوای پمپ red jacket مطالعه کنید.

شما می توانید محتوای تخصصی در خصوص پمپ شناور را در مقاله لینک شده دنبال کنید.

مخازن

مخازن ذخیره فرآورده در جایگاه سوخت معمولا از نوع استوانه ­ای دفنی به ابعاد تقریبی قطر 2/85 متر و طول 8 متر و ظرفیت اسمی 46 هزار لیتر می‌­باشند. ضخامت ورق بدنه 6 میلیمتر و عدسی‌­ها  8 میلیمتر هستند. قبل از دفن حتما تست نشتی و ایزولاسیون انجام می‌­گیرد. در قسمت فوقانی مخزن، درب منهول  و تجهیزات مورد نیاز از قبیل محل دیپ، سطح سنج و سایر ملزومات نصب می­‌گردد.

لوله‌­ها و کابل­‌های ارتباطی و کانال­‌های مربوطه

لوله­‌های ارتباطی از پمپ غریق روی مخازن تا دیسپنسر­ها و در محل تخلیه تا مخازن مورد استفاده قرار می­‌گیرد. این لوله‌­ها معمولا فولادی بدون درز SCH 40 در سایز 2 اینچ مورد استفاده دیسپنسر­ها و 4 اینچ جهت تخلیه نفتکش می‌­باشند.

کابل ­های ارتباطی می­‌بایستی مجهز به روکش مقاوم در برابر فرآورده و فشار باشند اما کابل­‌های متداول مورد استفاده از نوع زره­دار با غلاف سربی با مشخصات 5*2/5 جهت دیسپنسر­ها و 3*2/5 جهت پمپ غریق می‌­باشند.

کانال­‌های ارتباطی محل عبور لوله‌­ها­ و کابل­ها دارای عمق 70 سانتی­متر بوده و محل قرار گرفتن کابل و لوله بوسیله تیغه داخلی از هم جدا می­‌شوند.

لوله کشی و کابل کشی های لازم در جایگاه سوخت

استاندارد­های تجهیزات مکانیکی

در این قسمت به بررسی استاندارد­های مربوط به تجهیزات مکانیکی جایگاه سوخت که در بالا آورده شده است می­پردازیم. این استاندارد­های ارائه شده توسط شرکت ملی پخش فرآورده­‌های نفتی را می­‌توان در دو دسته بندی لوله کشی وتجهیزات و نکات طراحی مخازن تقسیم بندی کرد:

لوله کشی و تجهیزات

  • براي لوله كشي فرآورده كليه الزامات استاندارد NFPA 30 و NFPA 30A بایستی اعمال گردد.
  • در سيستم ذخيره سازي و انتقال سوخت در جايگاه هاي كوچك لازم است يكپارچگي جايگاه از لحاظ نوع متريال مورد استفاده حفظ گردد. درواقع در صورت بكارگيري مخازن فولادي جنس لوله كشي‌ها نيز مي بايست فولادي باشد. به همين ترتيب در صورت بكارگيري مخازن غيرفلزي لازم است لوله كشي‌هاي مربوطه نيز غيرفلزي باشد و لوله هاي غيرفلزي مورد استفاده در جايگاه مي بايست مطابق با الزامات استاندارد EN 14125 (برای لوله­‌های ترمو پلاستیک) و استاندارد UL 971 (برای لوله­‌های GPR) ساخته شده باشند. همچنين بايستي گواهينامه انطباق متريال لوله با اين استانداردها توسط مراجع ذيصلاح ارائه گردد و به تائيد شركت ملي پخش فرآورده‌­های غیر نفتی برسد.
  • دستگاه توزيع كننده سوخت ( دیسپنسر یا تلمبه) مورد استفاده در جايگاه مي بايست مطابق استاندارد بوده و داراي تاييديه شركت ملي پخش فرآوده هاي نفتي ايران باشد.
  • دستگاه توزيع كننده سوخت مي تواند از نوع خودمكش باشد.
  • دستگاه توزيع كننده سوخت بايستي به ادوات لازم براي پيشگيري از سرريز در زمان سوختگيري مجهز باشد.
  • طول شيلنگ دستگاه توزيع سوخت در جايگاه نبايستي بيشتر از 5/5 متر باشد.
  • شیلنگ دیسپنسر در حالت باز بایستی حداقل 1/5 متر از ورودی ساختمان­‌های اداری فاصله داشته باشد.
  • در صورت بكارگيري ديسپنسر ، حداكثر دو نازل براي سوختگيري از يك طرف و عرضه بنزين با دبي 45 لیتر بر دقيقه براي هر نازل در نظر گرفته شود.
  • حریم الکتریکال دو دیسپنسر از هم 0.5 متر می­باشد لیکن بدلیل ضرورت رفع مشکلات عملیاتی حداقل فاصله دیسپنسر­ها از یکدیگر در هر سکوی سوختگیری 3 متر تعیین می­‌گردد.
  • جهت جلوگيري از لهيدگي و پارگي شيلنگ تلمبه ها، استفاده از شيلنگ جمع كن در تلمبه ها ضروری می­باشد.
  • جهت جلوگيري از نشت فرآورده ، سيستم لوله كشي واتصالات همراه تلمبه ها و مخازن مي بايست به موقع ضخامت سنجي شده و در صورت نياز تعويض يا تعمير گردند .
  • در صورت استفاده از سيستم توزيع سوخت تحت فشار ضروري است كليه اجزاي آن از نوع ضد انفجار باشند و سيستم تغذيه الكتريكي آن ترجيجاً تك فاز باشد.
  • بر روي هر شيلنگ ديسپنسر يك عدد قطع كن در نظر گرفته شود.
  • در مسير لوله تخليه به مخزن از فيلتر مناسب استفاده گردد.
  • با توجه به مساحت كم جايگاه و شرايط محل تخليه ، لوله هاي تخليه بايد همراه نفتكش به محل انتقال يابد.
  • امكان درين كليه خطوط فرآورده به سمت مخازن ذخيره بايستي در نظر گرفته شود. شيب لوله كشي 5/1 الی 2 درصد به سمت مخزن در نظر گرفته شود.
  • فاصله لوله مكش پمپ مغروق تا كف مخزن حداقل 150 میلی­متر در نظر گرفته شود.
  • لوله تهويه مخزن بنزين بايستي به بازدارنده شعله مجهز باشد.
  • لوله پركن مخزن سوخت تا فاصله 4 اينچي كف مخزن امتداد يابد.
  • در محل اتصال لوله كشي به ديسپنسر و مخزن بايستي اتصال انعطاف پذير فلزي و استاندارد در نظر گرفته شود.
  • شيلنگ دستگاه توزيع كننده سوخت بايد مطابق با استاندارد BS EN 13617-1 باشد.
  • طراحي لوله كشي بايستي به نحوي باشد كه جهت انجام تعميرات در صورت بروز نشتي نيازي به كندن زمين نبوده و حوضچه هايي براي بازديد و دسترسي جهت تعمير و نگهداشت سيستم مد نظر قرار گيرد.
  • هرگونه اتصالات شامل لوله كشي‌ها، سيستمهاي فاضلاب و … حين ورود به ساختمانهاي اداري جهت جلوگيري از ورود بخارات فراورده به داخل جايگاه بايستي كاملاً گازبند گردد.
  • اتصالات بايستي از نوع روزه اي يا جوشي باشد.
  • كليه كانال‌ها و فضاي خالي سكوها (محل عبور لوله‌هاي حاوي فرآورده‌هاي نفتی) بايستي با ماسه بادي پرشود.
استانداردهای تجهیزات مکانیکی

نکات طراحی و ساخت مخازن

  • جنس مخازن زيرزميني مي تواند فلزي يا غيرفلزي انتخاب گردد.
  • طراحي و ساخت مخازن زيرزميني فولادي مي بايست بر اساس آخرين ويرايش استاندارد BS EN 12285-1 انجام گردد و جهت محاسبه ضخامت نهايي ورق ها حداقل يك ميليمتر اضافه بعنوان خوردگي مجاز لحاظ گردد.
  • طراحي و ساخت مخازن زيرزميني غيرفلزي مي بايست بر اساس آخرين ويرايش استاندارد UL 1316 انجام گردد.
  • ظرفيت اسمي مخزن براي اين نوع جايگاه حداكثر 45000 لیتر باشد.
  • هر مخزن جايگاهي مي بايست داراي يك دريچه آدم رو (منهول) با سايز 24 اينچ يا بزرگتر باشد.
  • هر مخزن مي بايست داراي نازل‌هاي مورد نياز با فلنج استاندارد به شرح زير باشد:

نازل ورودي با سايز 4 اينچ، نازل خروجي با سايز حداقل 2 اينچ، نازل نمونه گيري با سايز 4 اينچ ، نازل ارتفاع سنج با سايز حداكثر 4 اينچ، نازل جمع آوري بخارات بنزين با سايز 3 اينچ و نازل تهويه كه سايز آن بر اساس ظرفيت مخزن بدست مي آيد و حداقل برابر 2 اينچ مي بايست در نظر گرفته شود.

  • انجام عمليات سنجش سطح سيال به صورت دستي مجاز نمي باشد.
  • در صورت استفاده از سيستم توزيع سوخت تحت فشار رعايت حداقل فاصله مجاز بين لوله هاي ورودي و خروجي طبق الزامات و دستورالعمل هاي شركت سازنده آن ضروري مي باشد.
  • رعايت حداقل فاصله لازم بين نازل ورودي و نازل نصب ارتفاع سنج بر اساس دستورالعمل شركت سازنده ارتفاع سنج الزامی است.
  • پيش بيني و نصب سیم ارت بر روی بدنه مخازن الزامی است.
  • Rating فلنج نازل­ها 150 در نظر گرفته شود و از لوله و اتصالات با رده استاندارد استفاده گردد. همچنین Rating شیر­های با سایز 2 اینچ و بالاتر می‌­بایست با Rating فلنج­‌های متصل به آن یکسان و برابر 150 باشد
  • پيش از بهره برداري از مخزن لازم است تستهاي مخزن و لوله كشي هاي آن مطابق با استاندارد طراحي مربوطه انجام گردد.
  • مخزن بايستي بر روي بالشتك بتوني و در داخل محفظه نصب گردد و توسط تسمه‌­هاي فلزي مناسب به نحوي مهار شود كه در برابر زلزله و نيروي ناشي از بالا آمدن آب‌هاي سطحي پايداري آن حفظ گردد.
  • دريچه هاي بازديد بايستي به نحوي طراحي گردد كه آب‌هاي جاري و فرآورده هاي ريخت و پاش شده از سطح جايگاه به درون مخزن وارد نگردد.
  • نصب تجهيزات جلوگيري از پر شدن بيش از حد مخازن بر اساس استاندارد NFPA 30 الزامی است.
  • پيش بيني و اتخاذ تدابير مؤثر براي پيشگيري از انتشار فرآورده از مخازن به خاك‌هاي مجاور در صورت نشت احتمالي الزامي مي‌باشد مبناي اتخاذ تدابير استاندارد NFPA 30 می­‌باشد.
  • كليه تجهيزات الكتريكي كه بر روي مخزن نصب مي‌گردند بايستي از نوع ضد انفجار با انديس مناسب انتخاب و مطابق اصول ايمني نصب گردند.
  • فضاي داخلي مخازن ذخيره سوخت منطقه خطر صفر محسوب مي‌گردد و نصب تجهيزات الكتريكي منصوب در اين محل بايستي از نوع ذاتاً ايمن داراي تأييديه معتبر صورت پذيرد.
  • كليه تجهيزات غير الكتريكي مانند ميله اندازه گيري، درپوش و … مي بايستي از جنس ضد جرقه انتخاب و نصب گردند.
نکات طراحی و ساخت مخازن

خروج بخارات از مخزن

در طراحی مخزن می­بایست موضوع خروج بخارات مد نظر قرار گیرد و موارد زیر رعایت گردد:

  • لوله هواكش مخزن مي بايست در محلي ايمن و بدون خطر رو به بالا امتداد يافته و درمجاورت عوامل گرم كننده و آتش‌­زا قرار نگرفته و تا ارتفاع حداقل 6/3 متر بالاتر از سطح زمين امتداد يابد.
  • قطر لوله تهويه و تعداد آن تابع ظرفيت مخزن بوده و براساس استانداردهاي مرتبط تعيين مي گردد.
  • لوله هواكش مخزن بايستي مجهز به كلاهك بوده و به نحو موثر مهار گردد.
  • لوله هاي تهويه مي بايست بالاتر از بيشترين سطح مايع موجود در نفتكش قرار گيرد و همچنين ارتفاع آن از 4 متري سطح زمين نيز تجاوز نكند.
  • دهانه لوله هواكش در يك سيستم مجهز به كنترل آلاينده مي بايست به اندازه كره اي به شعاع 3 متر از دريچه هاي باز ساختمان هاي مجاور فاصله داشته باشد.
  • لوله تهويه مخازن بايستي مجهز به كلاهك باشد.
  • در جايگذاري لوله هواكش بايستي موارد ذيل را به منظور جلوگيري از تخليه بخارات در اتمسفر كه احتمال وجود جرقه و بروز آتش سوزي را دارد در نظر گرفت:
  1. توسعه املاك مجاور جايگاه
  2. جهت وزش باد
  3. احتمال وجود هرگونه جريان هوا ناشي از وجود ساختمان هاي مرتفع
  4. وجود فواصل و شكاف باريك ميان ساختمان ها
  5. مجاورت با دودكش هاي بخاري، سيستم تهويه، ناودان هاي ساختمان و درخت ها

همچنین شما می­توانید برای مشاهده اطلاعات بیشتر پیرامون مخازن به محتوای مربوط به آن مراجعه کنید.

توضیحات عمومی

لوله­‌های فولادی SCH 40: sch مخفف schedule است که یک زیر مجموعه­‌ای از استاندارد آمریکایی ASME که با توجه به عدد آن نشان دهنده ضخامت لوله است. این اعداد در ایران با نام ” رده لوله” نیز شناخته می‌­شود.

استاندارد EN 14125: این استاندارد مربوط به لوله‌­ها با مواد ترموپلاستیک­ انعطاف پذیر است که معمولا در زیر کار شده و برای انتقال سوخت بکار گرفته می­‌شوند. این لوله ها ایمن و با محیط سازگار بوده و همچنین با لوله­‌های تقویت شده با فیبر شیشه (GPR) متفاوت است. از این لوله­‌ها برای انتقال سوخت از مخزن به دیسپنسر و سیستم بازیافت بخار استفاده می­‌کنند.

استاندارد UL 971: این استاندارد مربوط به لوله­‌هایی غیر فلزی است که برای انتقال مواد قابل اشتعال به صورت زیر زمینی استفاده می­‌شوند.

استاندارد BS EN 13617-1: BS مخفف واژه­ British Standard بوده و زمان تاسیس آن سال 1987 است. این استاندارد­ برای مخازن ذخیره و عرضه سوخت تدوین شده است. این استاندارد در 4 قسمت، طرحی و عملکرد تجهیزات عرضه سوخت اعم از پیمانه‌­گر، دیسپنسر، پمپ­‌های غریق را پوشش می‌­دهد.

Rating فلنج: rating یک فلنج تعیین کننده حداکثر فشار مجاز قابل تحمل در هنگام افزایش دما است. البته ویژگی­های فلنج نیز باید طبق استاندارد­ها حفظ شود. 7 رنج فشار برای فلنج داریم: 150-300-400-600-900-1500-2500 . مدل 150 توانایی تحمل فشار 140psi در دمای 600 فارنهایت را دارد.

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا