تفاوت اعلام حریق متعارف و آدرس پذیر

تفاوت اعلام حریق متعارف و آدرس پذیر

سیستم‌های اعلام حریق حالا بخش کلیدی از طراحی تاسیسات حفاظتی ساختمان‌های بزرگ هستند. حریق جدی‌ترین تهدید هر ساختمان است و باید در برابر این تهدید بالقوه آماده باشید. انواع سیستم‌های اعلام حریق متعارف و آدرس پذیر برای این منظور طراحی شده‌اند. اما آیا از تفاوت اعلام حریق متعارف و آدرس‌پذیر مطلع هستید؟ کدامیک از این سیستم‌ها برای چه نوع فضاهای ساختمانی مناسب هستند؟

تفاوت اعلام حریق متعارف و آدرس پذیر را می‌توان از جنبه‌های گوناگون مانند ساختار و نحوه اتصال تجهیزات، دقت در شناسایی محل حریق، هزینه‌ها و پیچیدگی نصب، قابلیت‌های تشخیص و عیب یابی تا امکان توسعه و انعطاف پذیری بررسی کرد.

هر دو نوع سیستم بر پایه استانداردهای ایمنی ساختمان طراحی شده‌اند. اگر دغدغه امنیت ساختمان دارید و می‌خواهید تا در مقابل هر نوع حریق غافلگیر نشوید، خدمات فنی و مهندسی گروه اینرژی برای نصب و راه‌اندازی انواع سیستم‌های اعلام حریق در اختیار شما است. اما بهتر است تا کاملاً جامع فرق بین اعلام حریق متعارف و آدرس پذیر را بررسی کنیم.

سیستم اعلام حریق چیست و چرا اهمیت دارد؟

سیستم‌های اعلام حریق (Fire Alarm System) مجموعه‌ای از تجهیزات الکترونیکی است که برای تشخیص و اعلام حریق طراحی شده است. این سیستم‌ها با شناسایی دود، حرارت و یا شعله وجود آتش در فضاهای ساختمانی را شناسایی کرده و به موقع ساکنان و مسئولان را از خطر آگاه می‌کنند. از طرفی برخی سیستم‌های پیشرفته اعلام حریق توانایی اتصال با سیستم‌های اطفای حریق را دارند.

به این ترتیب می‌توانند به موقع سیستم‌های اطفای حریق خودکار در منطقه‌ی آتش گرفته را فعال کنند. هر سیستم اعلام حریق برای شناسایی آتش، هشدار به موقع و اقدامات اولیه برای جلوگیری از گسترش آتش طراحی شده است. اهمیت اعلام حریق از جنبه‌های گوناگون بررسی می‌شود:

⦁ تشخیص به موقع حریق و فرصت کافی برای تخلیه ایمن ساختمان
⦁ مهار آتش در مراحل اولیه و جلوگیری از گسترش آن به دیگر فضاهای ساختمان
⦁ حفاظت از دارایی‌های با ارزش در انبارها، موزه‌ها، مراکز داده، بیمارستان‌ها و آثار تاریخی
⦁ جلوگیری از فجایع بزرگتر در اثر گسترش ناگهانی آتش
⦁ قابلیت‌های یکپارچه‌سازی با سیستم‌های اطفای حریق

سیستم اعلام حریق متعارف (Conventional Fire Alarm System)

سیستم اعلام حریق متعارف یکی از رایج‌ترین و ساده‌ترین انواع سیستم‌های تشخیص و اعلام حریق است که در آن از تجهیزات مانند دتکتورها و شستی‌ها به صورت منطقه‌ای (زون) استفاده می‌شود. هر زون مستقل از یکدیگر و با استفاده از یک زوج سیم، مستقیم به پنل مرکزی اعلام حریق متصل است.

در واقع هر زون در این سیستم نماینده یک بخش از ساختمان است و در صورت فعال شدن دتکتور و یا شستی در آن بخش اعلام حریق انجام می‌شود. اما این سیستم صرفاً قادر به تشخیص ناحیه کلی حریق است و نمی‌تواند محل دقیق رخداد آتش را شناسایی کند. ولی برای اجرا در ساختمان‌های کوچک که زون‌های کمی دارند، عملکرد عالی و مطمئنی دارد.

هر سیستم اعلام حریق متعارف دارای تجهیزات الکترونیکی متعددی است. از قبیل:

⦁ پنل کنترل مرکزی (Control Panel)

بخش مرکزی سیستم است که وظیفه نظارت بر زون‌ها و فعال کردن آژیر تا یکپارچه‌سازی با سیستم اطفای حریق را بر عهده دارد.

⦁ دتکتورها (Detector)

سنسورهای تشخیص حریق هستند که در بخش‌های مختلف ساختمان نصب می‌شوند. یک زون می‌تواند یک یا چند دتکتور مستقل داشته باشد. از انواع دتکتورهای دودی و یا حرارتی برای طراحی این سیستم استفاده می‌کنند. البته برخی دتکتورها از نوع ترکیبی (Multi-Sensor) هستند که در آنها از هر دو نوع سنسورهای دودی و حرارتی استفاده شده است.

⦁ شستی اعلام حریق (Manual Call Point)

شستی‌هایی برای عملکرد دستی است که در مکان‌های مختلف ساختمان نصب شده و افراد در مواقع اضطراری از آنها برای اعلام حریق در ساختمان استفاده می‌کنند.

⦁ آژیرها و فلاشرها (Sirens & Strobe Light)

خروجی‌های سیستم اعلام حریق متعارف هستند که برای اعلام خطر به ساکنان ساختمان کارایی دارند. از سیگنال خطر آژیرها می‌توان برای فعال‌سازی سیستم‌های اطفای حریق ساده نیز استفاده کرد.

⦁ ماژول‌های ورودی و خروجی (I/O Modules)

برای توسعه سیستم‌های اطفای حریق و اتصال تعداد زیادتری دتکتور کارایی دارند. از طرفی به عنوان ماژول واسط برای ارتباط با دیگر سیستم‌ها مانند اطفای حریق طراحی شده‌اند.

اصول طراحی و نحوه عملکرد سیستم اعلام حریق متعارف

سیستم‌های اعلام حریق متعارف برای اجرا در ساختمان‌های مسکونی کوچک، مدارس و یا ادارات با فضاهای محدود، انبارها و یا کارگاه‌های کوچک و… مناسب هستند. هزینه اجرای این سیستم‌ها کم و مراحل نصب آنها ساده است.

سیستم‌های اعلام حریق متعارف بر پایه زون‌بندی طراحی می‌شوند. در این سیستم هر زون نماینده بخشی از ساختمان است. معمولاً زون‌ها را با توجه به نقشه ساختمان و در نظر گرفتن کاربرد فضا از یکدیگر تفکیک می‌کنند. اما در هر زون می‌توان چندین دتکتور و یا شستی اعلام حریق را نصب کرد. تمام دتکتورها و شستی‌های هر زون به شکل سری متصل می‌شوند که اطلاعات زون را در اختیار پنل مرکزی قرار خواهد داد.

از کابل‌های مقاوم در برابر آتش مانند کابل‌های FR و یا MI برای سیم کشی این سیستم استفاده می‌کنند. در انتهای هر انشعاب نیز یک مقاومت نصب می‌شو تا از بازگشت سیگنال جلوگیری کند. با فعال شدن هر دتکتور و یا فشردن شستی تغییر جریان در مدار زون اتفاق افتاده و سیگنال حریق برای پنل مرکزی فرستاده می‌شود.

سیستم‌های اعلام حریق آدرس پذیر الگوی طراحی هوشمندی دارند. در این سیستم‌ها هر یک از تجهیزات مانند دتکتورها، شستی‌ها و یا آژیرها دارای آدرس منحصر به فرد هستند که با استفاده از یک کد دیجیتالی با پنل مرکزی ارتباط برقرار می‌کنند.

بنابراین جایگاه دقیق هر دتکتور و یا شستی در سیستم مشخص است و پنل مرکزی دقیقاً می‌داند که کدام دتکتور در کجای ساختمان حریق را تشخیص داده است. البته از انواع دتکتورهای دودی، حرارتی و یا ترکیبی برای طراحی این سیستم‌های دیجیتالی استفاده می‌کنند.

در این سیستم تمام تجهیزات از قبیل دتکتورها، شستی‌ها و یا آژیرها روی یک یا چند حلقه سیم کشی می‌شوند. تا جاییکه ممکن است در هر حلقه بیش از ۲۵۰ دستگاه و تجهیز مختلف قرار بگیرد. اما هر کدام از این تجهیزات آدرس منحصر به فرد خود را دارند و اطلاعات را از طریق کد آدرس خود برای پنل مرکزی ارسال می‌کنند. این سیستم‌ها چند ویژگی برجسته دارند:

⦁ توانایی تشخیص دقیق محل حریق
⦁ قابلیت نظارت از راه دور با استفاده از موبایل و یا شبکه اینترنت
⦁ نصب ساده و سریع با صرفه‌جویی در کابل کشی
⦁ مناسب برای ساختمان‌ها با فضاهای پیچیده، تو در تو و بزرگ

اصول طراحی و نحوه عملکرد سیستم اعلام حریق آدرس پذیر

معماری سیستم اعلام حریق آدرس پذیر بر پایه ایجاد حلقه‌های بزرگ در کل ساختمان است. در این ساختار تمام تجهیزات مانند دتکتورها و یا شستی‌ها روی یک یا چند حلقه (Loop) سیم کشی می‌شوند. به عنوان مثال می‌توانید ساختمان را به چند زون تفکیک کرده و تمام تجهیزات اعلام حریق هر زون را در یک حلقه مشترک قرار دهید. تمام این حلقه‌ها به پنل مرکزی سیستم متصل می‌شوند.

آدرس دهی هوشمند برجسته‌ترین تفاوت اعلام حریق متعارف و آدرس پذیر است. به روش‌های دستی و یا خودکار می‌توانید آدرس دهی سیستم را تکمیل کنید. نحوه عملکرد این سیستم به قرار زیر است:

⦁ پنل مرکزی با نظارت دائمی هر ۵ الی ۱۰ ثانیه از طریق حلقه با تمام دستگاه‌ها ارتباط برقرار کرده و پارامترهای کلیدی را پایش می‌کند.
⦁ با رخداد حریق، نزدیک‌ترین دتکتورها فعال شده و سیگنال تشخیص حریق از طریق آدرس مخابره می‌کنند.
⦁ پنل مرکزی با استفاده از آدرس می‌تواند محل دقیق رخداد حریق را شناسایی کند.
⦁ فعال شدن آژیرها، ارتباط با سیستم اطفای حریق و پیش بینی توسعه آتش و اقدامات مربوطه در مرحله بعدی انجام می‌شود.

مقایسه جامع، سیستم اعلام حریق متعارف در برابر آدرس پذیر

با شناخت مقدماتی کدامیک را برای ساختمان و یا محوطه صنعتی خود انتخاب می‌کنید؟ آیا یک سیستم متعارف می‌تواند کارایی سیستم‌های مدرن آدرس پذیر در ساختمان‌های بزرگ را داشته باشد؟ و یا می‌توانید یک سیستم آدرس پذیر را در ساختمانی کوچک با فضاهای محدود راه‌اندازی کنید؟
تفاوت اعلام حریق متعارف و آدرس پذیر از جنبه‌های گوناگون بررسی می‌شود. نگاه فنی، هزینه‌ها، حساسیت‌های محیط، قابلیت‌های اجرا و تکنیک پیاده‌سازی این دو سیستم متفاوت هستند.

ساختار سیستم و شناسایی حریق

بررسی ساختار سیستم و چگونگی شناسایی حریق مهمترین نکته تفاوت اعلام حریق متعارف و آدرس پذیر است. این دو سیستم با ساختارهای کاملاً متفاوتی اجرا می‌شوند:

⦁ ساختار اعلام حریق متعارف

سیستم‌های متعارف متکی بر زون‌بندی محیط هستند. در هر زون زوج سیم کابل جداگانه کشیده شده و تمام سنسورها و شستی‌ها به این زوج سیم متصل می‌شوند. ساختار سیم کشی سیستم‌های متعارف از نوع ستاره‌ای است و تمام تجهیزات در هر شاخه ستاره به شکل سری پشت سر هم قرار می‌گیرند. طبیعتاً عملکرد هر دتکتور در هر زون نشان دهنده اعلام حریق در آن منطقه است.

⦁ ساختار اعلام حریق آدرس پذیر

سیستم‌های آدرس پذیر بر پایه ایجاد حلقه (Loop) شکل می‌گیرند و تمام تجهیزات، داخل این حلقه قرار دارند. اما هر تجهیز اعم از دتکتور و یا شستی دارای آدرس منحصر به فرد است. بنابراین با اعلام حریق هر دتکتور به راحتی می‌توان موقعیت دقیق محل آتش را شناسایی کرد. سیستم‌های آدرس پذیر ساختار نرم‌افزاری با قابلیت برنامه‌ریزی دارند. توسعه این سیستم‌ها به راحتی انجام شده و انعطاف پذیری بالایی برای استفاده در فضاهای پیچیده و تو در تو دارند.

دقت و قابلیت تشخیص دقیق محل آتش‌سوزی

آتش سوزی در یک ساختمان کوچک به سرعت تبدیل به تهدیدی همه جانبه تبدیل می‌شود و باید تخلیه تمام ساختمان و اطفای حریق در کل آن انجام شود. اما این کار برای ساختمان‌های بزرگ، مجتمع‌های صنعتی، محوطه‌ها و یا فضاهای سازمانی کاملا متفاوت است.

در فضاهای بزرگ باید توانایی پیدا کردن محل دقیق آتش سوزی را داشته باشیم. به همین دلیل دقت در شناسایی حریق از مهمترین فاکتورهای تفاوت اعلام حریق متعارف و آدرس پذیر است.

⦁ دقت سیستم اعلام حریق متعارف

سیستم‌های متعارف تنها قابلیت شناسایی حریق در زون فعال شده را دارند. اما زون می‌تواند شامل تمام دتکتورهای نصب شده در یک طبقه و یا چندین اتاق یک خانه باشد. با فعال شدن هر دتکتور و یا شستی، زون مربوط به آن نیز فعال می‌شود. در این صورت سیستم توانایی شناسایی محل دقیق آتش سوزی را ندارد و باید بازرسی فیزیکی انجام شود. با زیاد کردن تعداد زون‌ها می‌توان دقت سیستم را افزایش داد. اما در این باره سیستم‌های متعارف به شدت محدود هستند.

⦁ دقت سیستم اعلام حریق آدرس پذیر

سیستم‌های اعلام حریق آدرس پذیر توانایی شناسایی محل دقیق آتش را دارند. هر دتکتور و یا شاسی فارغ از زون‌بندی دارای آدرس دیجیتالی منحصر به فرد است. اگر چه دتکتورها و یا شستی‌ها در یک حلقه (Loop) قرار می‌گیرند، اما در نهایت هر کدام از آنها مستقل از Loop اقدام کرده و اطلاعات مخصوص به خود را مخابره می‌کنند. این ویژگی مناسب طراحی سیستم اعلام حریق در ساختمان‌های بزرگ و پیچیده مانند بیمارستان‌ها و یا مراکز تجاری است. زیرا با فعال شدن یک دتکتور دیگر کل ساختمان تحت تاثیر شرایط امنیتی قرار نمی‌گیرد.

هزینه و نگهداری

برای طراحی سیستم اعلام حریق ساختمان چقدر هزینه می‌کنید؟ مثلاً آیا منطقی است که برای نصب سیستم اعلام حریق یک خانه مسکونی هزینه‌ای در حد و اندازه واحدهای بزرگ صنعتی و خدماتی کنید؟ و آیا می‌توانید به بهانه کاهش هزینه‌ها از کیفیت و کارایی سیستم در یک مرکز بسیار حساس صنعتی، نظامی، دولتی و یا خدماتی بکاهید؟ هزینه، بحث کاملاً جدی درباره تفاوت اعلام حریق متعارف و آدرس پذیر است.

⦁ هزینه و نگهداری سیستم‌های متعارف

سیستم‌های اعلام حریق متعارف تجهیزات ارزان قیمتی هستند و به راحتی در محل مورد نظر شما نصب می‌شود. هزینه اولیه مرحله خرید تجهیزات اعلام حریق متعارف کم است. اما هزینه‌های بعدی یعنی مراحل نصب آنها خصوصا برای ساختمان‌های بزرگ به شکل محسوس افزایش پیدا می‌کند.

برای نصب سیستم‌های متعارف در ساختمان‌های بزرگ به کابل‌کشی زیادی نیاز است که هزینه اجرای آنها را به شدت افزایش می‌دهد. از طرفی نگهداری این سیستم‌ها خصوصاً در ساختمان‌های بزرگ دشوار است. زیرا پنل مرکزی هیچ اطلاعاتی از خرابی احتمالی دتکتورها ندارد. از این رو کل سیستم باید دائماً بازدید و سرویس شود.

⦁ هزینه و نگهداری سیستم‌های آدرس‌پذیر

تجهیزات سیستم اعلام حریق آدرس پذیر به مراتب گرانتر از سیستم‌های متعارف است. در عین حال به کابل‌کشی زیادی نیاز دارند. لذا هزینه اولیه تامین تجهیزات و نصب این سیستم‌ها زیاد است. اما گزینه ایده‌آل برای استفاده در ساختمان‌های بزرگ هستند. زیرا هزینه‌های کابل کشی بسیار کمتر و در عین حال شرایط نگهداری خیلی ساده‌تر انجام می‌شود. هر دتکتور قادر است وضعیت خود را برای پنل مرکزی مخابره کند.

بنابراین سیستم مرکزی دقیقا می‌داند که کدام دتکتورها خراب هستند و یا نیاز به سرویس دارند.

قابلیت‌های کاربردی

سیستم‌های متعارف و آدرس پذیر برای اعلام حریق طراحی شده‌اند، اما قابلیت‌های کاملاً متفاوتی دارند. اگرچه می‌توان در برخی فضاها از هر دو نوع سیستم متعارف یا آدرس پذیر استفاده کرد، اما در نهایت این دو سیستم به هیچ حالت شرایط بهره‌برداری یکسانی ندارند.

⦁ کاربرد سیستم اعلام حریق متعارف

سیستم‌های متعارف برای استفاده در ساختمان‌های کوچک زیر ۵۰۰ متر مانند خانه‌ها، اداره‌ها و یا فروشگاه‌ها مناسب هستند. از طرفی گزینه کم هزینه با عملکرد ایده‌آل در محیط‌های کم خطر است. اگر بودجه محدودی دارید و در عین حال فضای هدف شما یک ساختمان متعارف مسکونی و یا تجاری است، نصب سیستم اعلام حریق متعارف بهترین پیشنهاد است.

⦁ کاربرد سیستم اعلام حریق آدرس پذیر

سیستم‌های آدرس پذیر پیشنهاد عالی برای اعلام حریق در ساختمان‌های بزرگ هستند. معمولا برای ساختمان‌هایی با معماری پیچیده و فضاهای تو در تو بالای ۵۰۰ متر مربع و یا محیط‌های حساس مانند فضاهای نظامی، بیمارستان‌ها، مراکز داده، اداره‌هایی با ساختار پیچیده و… از این نوع سیستم استفاده می‌کنند. از طرفی اگر به خودکارسازی اعلام و اطفای حریق نیاز دارید، نصب سیستم‌های آدرس پذیر را توصیه می‌کنیم. این سیستم‌ها به راحتی می‌توانند با هر سیستم دیگری در تاسیسات ساختمان از قبیل کنترل آسانسور، BMS و یا سیستم فعال‌سازی اطفای گازی یکپارچه شوند.

انعطاف پذیری و توسعه

توسعه در آینده بحث کلیدی است که کمتر مورد توجه کارفرماها هنگام نصب سیستم‌های اعلام حریق قرار می‌گیرد. اما وقتی از آینده بی‌اطلاع هستید، منطقی است که راه را برای توسعه در آینده باز گذاشته باشید. همین نکته می‌تواند یک بحث کاملاً تاثیرگذار برای بررسی تفاوت اعلام حریق متعارف و آدرس پذیر است.

⦁ توسعه در سیستم‌های متعارف

سیستم‌های اعلام حریق متعارف به سختی توسعه پیدا می‌کنند. چراکه هر پروژه توسعه نیازمند تعریف زون‌های جدید و کابل‌کشی مجدد است. بنابراین توسعه در سیستم‌های متعارف سخت و پرهزینه است.

⦁ توسعه در سیستم‌های آدرس پذیر

سیستم‌های اعلام حریق آدرس پذیر به راحتی توسعه پیدا می‌کنند. از آنجا که این سیستم‌ها بر پایه ساختارهای حلقه‌ای شکل گرفته‌اند، به راحتی می‌توانید حلقه‌ها را توسعه داده و تجهیزات جدید را اضافه کنید. این در حالی است که فقط به تعریف آدرس تجهیز جدید نیاز دارید. از طرفی امکان برنامه‌ریزی و تغییر پارامترها در سیستم‌های آدرس‌پذیر بدون نیاز به تغییر در سخت‌افزار آنها وجود دارد.

انتخاب سیستم مناسب؛ متعارف یا آدرس پذیر؟

بحث تفاوت اعلام حریق متعارف و آدرس پذیر را با جزئیات کامل تشریح کردیم، اما هنوز یک سوال کلیدی باقی مانده است. اینکه کدام سیستم اعلام حریق مناسب است؟ پروژه‌های نصب سیستم‌های اعلام حریق به کلی متفاوت هستند. قطعاً شرایط یک ساختمان مسکونی کوچک با شرایط یک بیمارستان بزرگ اصلاً شبیه به یکدیگر نیست. لذا نمی‌توانیم از فرمول یکسانی برای انتخاب سیستم مناسب صحبت کنیم. اما در کل چند توصیه را جدی بگیرید:

⦁ سیستم اعلام حریق متعارف مناسب چه شرایطی است؟

برای فضاهای کوچک ساختمانی زیر ۵۰۰ متر مربع مانند خانه‌های مسکونی و یا انواع فروشگاه، اداره و یا مراکز خدماتی استفاده از سیستم‌های متعارف را توصیه می‌کنیم. این سیستم‌ها برای محیط‌های کم خطر که حساسیت بالایی ندارند، طراحی شده‌اند. یک خانه مسکونی و یا یک اداره فضاهای کم خطری هستند و ابعاد آنها نصب سیستم‌های متعارف را توجیه می‌کند. این در صورتی است که باید حتماً بودجه پروژه را مد نظر داشته باشید. هزینه راه‌اندازی اولیه یک سیستم اعلام حریق متعارف در حدود ۵۰ الی ۷۰ درصد کمتر از سیستم‌های آدرس پذیر است.

⦁ سیستم اعلام حریق آدرس پذیر مناسب چه شرایطی است؟

اگر ساختمان شما فضایی بزرگ چند طبقه و یا معماری پیچیده‌ای دارد، بهتر است از سیستم اطفای حریق آدرس پذیر استفاده کنید. سیستم‌های آدرس پذیر برای ساختمان‌ها با متراژ بیش از ۵۰۰ متر مناسب هستند. همچنین برای طراحی سیستم اعلام حریق محیط‌های حساس مانند بیمارستان‌ها، مراکز داده و فضاهای صنعتی کارایی دارد.

هزینه اولیه اجرای سیستم‌های آدرس پذیر زیاد است. اما تامین امنیت، طراحی سیستم‌های بزرگ با قابلیت توسعه سریع و انعطاف پذیری نکته کلیدی است که استفاده از سیستم‌های آدرس‌پذیر برای فضاهای بزرگ و حساس را توجیه می‌کند.

نکات مهم در نصب و نگهداری سیستم‌های اعلام حریق

اطلاع از تفاوت اعلام حریق متعارف و آدرس پذیر به شما کمک می‌کند تا سیستم مناسب پروژه‌ی خود را تهیه کرده و راه‌اندازی کنید. اما هر سیستم اعلام حریق، چه متعارف و یا آدرس پذیر شرایط بهره‌برداری و نگهداری مشخصی دارد. در صورت نصب و برای نگهداری از این سیستم‌ها نکات زیر را توصیه می‌کنیم:

⦁ طراحی سیستم مناسب با نوع کاربری ساختمان (مسکونی، تجاری، صنعتی و…)
⦁ تعیین نوع سیستم متعارف و یا آدرس پذیر براساس نیاز پروژه
⦁ رعایت تمام استانداردها از قبیل ISO 7240 و مقررات ملی ساختمان
⦁ انتخاب محل صحیح نصب دتکتورهای دودی و یا حرارتی دور از جریان هوا، فن و یا مکان‌های پر از گرد و خاک
⦁ نصب آژیرها و فلاشرها در نقاط کلیدی ساختمان برای شنیده شدن فراگیر و تخلیه سریع ساختمان
⦁ استفاده از کابل‌های مقاوم به حرارت و ضد نویز برای سیم کشی سیستم اعلام حریق
⦁ تست اولیه سیستم و اطمینان از عملکرد صحیح تمام دتکتورها

تمام این نکات برای آن است که مرحله راه‌اندازی تا نگهداری سیستم اعلام حریق را با موفقیت سپری کنید. هرچند بهتر است تا از تیم‌های کارشناسی و فنی و مهندسی در زمینه راه‌اندازی سیستم‌های اطفای حریق کمک بگیرید. اگر قصد راه‌اندازی سیستم اطفای حریق متعارف و یا آدرس پذیر را دارید، با تیم کارشناسی گروه اینرژی تماس بگیرید. کارشناسان ما با بررسی دقیق پروژه بهترین و کارآمدترین سیستم اعلام حریق با توجه به بودجه شما طراحی و اجرا خواهند کرد.

سوالات متداول

⦁ اصلی‌ترین تفاوت اعلام حریق متعارف و آدرس پذیر در چیست؟

مهمترین تفاوت در نوع پوشش آنها است. سیستم های متعارف صرفا برای پوشش زون‌ها کارایی دارند و سیستم آدرس پذیر از آدرس جدا هر تجهیز استفاده میکند.

⦁ دقت تشخیص حریق کدام یک بیشتر است؟

دقت تشخیص حریق نکته کلیدی تفاوت اعلام حریق متعارف و آدرس پذیر است. سیستم های آدرس پذیر دقت بالاتری دارند. چون هر دستگاه به شکل جداگانه شناسایی می‌شود.

⦁ هزینه نصب و راه اندازی کدام سیستم کمتر است؟

هزینه اولیه نصب سیستم های متعارف کمتر است. اما در پروژه های بزرگ اجرای سیستم های آدرس پذیر اقتصادی تر است.

⦁ در ساختمان های بزرگ از کدام سیستم استفاده کنیم؟

نوع فضای کاربردی از جنبه های اصلی تفاوت اعلام حریق متعارف و آدرس پذیر است. در ساختمان‌های بزرگ با فضاهای پیچیده بهتر است سیستم های آدرس پذیر را نصب کنید.

⦁ آیا سیستم متعارف توانایی تشخیص دقیق خرابی دتکتور را دارد؟

خیر . این سیستم نمی‌تواند خراب بودن دتکتور را تشخیص دهد که به یک تهدید جدی زمان حریق تبدیل می‌شود.